از دود هـــای بی هــدف سیگــار.....

و

تو جاده ای که هیچ بادی نمیوزه...

بعد یکی دیگه،یکی دیگه،یکی دیگه،تسلیم میشی،تسلیم اصل تکرار.......

چون همیشه اولین کام ها سرتو گیج میندازه و لذت توشه،بعد اونه که لذت میبره و تورو میکِشه!!!! اما تو به این زودیا پاکتت خالی نمیشه.....

آخر داستان دوتاتون یکیه،به یه جا شبیه هم ختم میشه،یا لهت میکنه یا.......

پاکت سیگار از پشت ویترین قشنگه......

شاید سیگار مثلی بود،شاید وقتی تند میری جریمه میشی نشونی بود.......

نه شایدو از ذهنت خط بزن......بپا گواهینامت باطل نشه.....!!!!!!

نه قدرت که با وی نشينم

سختی از سنگ خارا گرفته

                                                                                                        عارف قزوینی

روزی ما دوباره کبوتر هایمان را پیدا خواهیم کرد

انگار غم های شیرین تمام شدند

انگار تضادها هم با هم به تضاد برخاستند

همه چیز رفت

رنگ آن غروب رفت

غم نگاهت رفت

گرمی دستانت ، بدون لمس

دیگر حتی با لمس هم سرد است

اول ماه عشق هم رفت

و قلبم

خسته تر

اما هنوز امیدوار ، نگاهت را میجوید

هرچند دگر خواب باشد

هر چند دگر آن نباشد

فقط باشد

تمام شد

غم ها دگر نمیگزند وجودم را

آتش سرد غروب دگر از معنی تهی شد

عادت شد برایم حمله ی کوسه های پرنده نما

اصلآ دگر پرنده ای نمیبینم

چشمانم همه کوسه میبیند

که قبل از آن میهراسیدم

با این تفاوت که حال هراسی هم نیست

داستان دستان هم تمام شد

و به این باور رسیده ام که دستانی نبوده است

که داستانی داشته باشد

و همه (د) ها برایم از معنی تهی شد

و همه درها به رویم بسته

و دشت خزانم بی بهار

حتی دعایی نمانده

زیرا فاصله ها آنقدر زیاد هستند

که از دستان دوست هم دری بر دیوار باز نخواهد شد

شاید باید حرف دیگری جست

نشانم بده آن حرف قدیس را

ای داد که که دوباره شایدها آمدند

نکند کاش ها از راه برسند

 دیوانه خواهم شد باز

                                                                 مردم همه سیر از من و من سیر ز خویشم

                     بر دیده ی خون بار من ای دوست چه خندی؟

                                                                 خون گریه کند هر که بیند دل ریشم

اما چه گویم از بیم ها،از ترس تو از تو،من از من

که مبادا یکدیگر را در منجلابی از ترانه رها سازیم،

و در پیش چشمان هر کدام دیگری غرق بینیم...

هزاران بار لبانم را به لبانت رساندم،اما با تکان موزون سرت مرا تشنه تر از گذشته به خودم پس زدی،

بیش از هزاران بار پوست تنت را نوازش ها کردم،که غمت به من گویی،که غمهامان به هم گوییم،

اما لباس تنت،هیچ زمان تو را نخواهد گفت که دستانم پیاپی در حال نوازش الیاف سرد او بوده ام.

                             گفتار نیک

                             کردار نیک...که از دنیای کاه گلی ات سر در نیاورم؟!

انجیل میخوانی:

                            در آغاز کلمه بود

                            و کلمه نزد خدا بود

                            و کلمه خود خدا بود...

من راهبه میشوم

                           ایمان می آورم به صدات،به صداقت گوشهام

                                                                                                   ف...

که نگریزم

نمیبافی٬میشکافی از هم تارو پودم را

کمر به ویرانیم بسته ای٬خوب میدانم.

مثل روز روشن شده ام

                                اما نمی بینی ام

بی رحمت از تگرگ٬مرگ

                                فرود می آیی بر سرم.

با منی و بی من٬بی منم و با تو

که اسیر ببینمت در زندان بی حصار دلم

و برای آزادیت دعا

                          نکنم.

                                                                                                 ف...   

                                          سبز خواهم شد٬میدانم

                                                                               میدانم

و پرستوها در گودی انگشتان جوهریم

                                                    تخم خواهند گذاشت...

                                                                                                 ف.فرخزاد

آنقدر در این شلوغی بازار٬فریاد سکوت معنا ها را در وجود خود خنجر میکنم که بدن خود را تیکه پاره ای

سرگردان در بین این کوسه ها می پندارم

کوسه های پرنده نما...

پرنده هایی که در افق به سمت قرمزی غروب آفتاب پرواز میکنند٬

چه بسا این قرمزی٬پوششی برای شیطان است تا نمایان نشود٬

و پرواز پرندگان عاشق٬حمله کوسه های بی بال برای خاموشی آفتاب...

ای کاش رهنمایی در کنارم وجود داشت٬نه در من...

پرنده مردنیست

ظرف امروز پر از بودن توست....

شاید این خنده که امروز دریغش کردیم٫آخرین فرصت همراهی ماست...

مینویسم از گذشته، حال من وخیم است، شاید فردا چنین روزی بسرایم شعر امروز را، بخوانم و بگویم از گذشته.

غم است دل من، بجز دوری یار نمیبیند غم دیگری را، خودت را پنهان کرده ای در این عروسک بازی پنهانی شب، میدانی، میدانیکه شادی را دوست دارم، به جشن خواهم رفت، جشن گناهان...

حال غرقم، دستم طاقت دوری دستان تو را، وقتی به سویم دراز میکنی ندارد. بدنم تحمل فشار این همه آب گناه را ندارد، شاید خودم را بیشتر غرق میکنم تا زودتر تمام شود این جشن...

اما میهمانی عریض تر میشود نفس من هم چاق تر...

                        ای اهل نظر نظر به آینه کنید                  آینه فریب زشت و زیبا نخورد

جواد.ر 

                           یکی لبهاش همیشه غرق خندست        یکی پلکاش تو خوابم خیسه خیسه

                            آدمک آخر دنیاست بخند                  آدمک مرگ همین جاست بخند

                            دست خطی که ترا عاشق کرد         شوخی کاغذی ماست بخند

                            آدمک خر نشوی گریه کنی               کل دنیا سرابست بخند

                            آن خدایی که بزرگش خواندی           بخدا مثل تو تنهاست بخند   

در کوچه باد می آید

این ابتدای ویرانی است

آن روز هم که دستهای تو ویران شدند باد می آمد

دیگر چگونه میتوان به سوره های رسولان سر شکسته پناه آورد؟!

ما مثل مرده های هزاران ساله به هم می رسیم و آنگاه

خورشید بر تباهی اجسادمان قضاوت خواهد کرد

                                                                                                      فروغ فرخزاد

دکتر شریعتی

دوره ی ارزانیست!

چه شرافت ارزان،تن عريان ارزان،و دروغ از همه چيز ارزانتر،

آبرو قيمت يك تكه نان،و چه تخفيف بزرگي خورده است...

قيمت هر انسان!